Vorige maand bracht ik een bezoek aan een school in de plaats Amurang op het Indonesische eiland Noord-Sulawesi [het oude Celebes]. In deze plaats hebben een aantal enthousiaste Friezen een weeshuis gebouwd en helpen ze een basis- en vo-school. Initiatiefnemer is Ritsko van Vliet, een oud-collega van mij en opleider aan de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden.

Wikiwijs is begonnen als het persoonlijke plannetje van minister Ronald Plasterk. Kern van het plan: ‘leraren gaan aan de slag om digitaal lesmateriaal te maken en delen dat in een wikipedia-achtige omgeving’. Inmiddels zijn Kennisnet en de Open Universiteit begonnen met de uitvoering. In het meer dan 80-pagina’s tellende Wikiwijs-programmaplan 2009-2011 dat net voor de zomervakantie verscheen, is een centrale rol weggelegd voor de schooldirecties. Zij moeten een en ander op school faciliteren [lees: de centjes beschikbaar stellen uit de ‘gratis-boekenbijdrage’]. ‘Dat wordt een debacle’ hoor je fluisteren. Alleen durft niemand het hardop te zeggen.

Het seminar op de VU ging over zelforganiserende leernetwerken. Een Engelse vriendin zou een presentatie geven en vroeg of ze bij ons kon logeren. Geen probleem. De avond voor het seminar belde ze op met de mededeling dat ze door privéomstandigheden verhinderd was en ze vroeg of ik met haar PowerPoint-sheets de presentatie wilde geven. Dat zou best lukken volgens haar. Ik hield een slag om de arm, zei dat ik de sheets eerst even rustig wilde bekijken. Mocht ik nog vragen hebben dan moest ik haar zonder aarzelen bellen. “Hier sla ik mij wel doorheen”, was mijn reactie. Ik kende haar ideeën en die kwamen grotendeels overeen met die van mij. Was het achteraf gezien ijdelheid of overmoed dat ik ja zei?

Bij de voorjaarsopruiming van mijn boekenkast kwam ik een artikel van mezelf tegen over Informatica en taalbeschouwing, dat verscheen in het tijdschrift Levende Talen van september 1984. Verrek het is alweer 25 jaar geleden dat ik dat heb geschreven! Dat roept vragen op als: is er bereikt wat we verwachten? Het antwoord: ja en nee. Niemand kon verwachten dat de impact van IT op ons dagelijks leven zo groot zou worden [de C van communicatie voegden we pas begin jaren ’90 toe, met de opkomst van internet].