Inmiddels zijn er in Nederland voor scholen heel aardige, beschermde Facebook-achtige omgevingen beschikbaar. Via Vives hebben we al kennis gemaakt met Maxclass. Chief of things van Maxclass, Michiel Klønhammer, ontving dit jaar voor Maxclass niet voor niets een IPON-award voor het beste innovatieve product voor het primair onderwijs. Er is behoefte aan dit soort besloten educatieve sociale netwerkomgevingen waar, naast een open deel, ook voor de school besloten delen kunnen worden aangemaakt [voor ouders, leerlingen, leerkrachten, of voor alleen een klas met de leerlingen de leerkracht [en] de ouders/opvoeders].

In de VS zijn dit soort systemen sterk in opkomst zoals de gratis omgeving Edmodo [www.edmodo.com] waarin ook allerlei educatieve communities actief zijn. Inmiddels heeft Edmodo in drie jaar tijd meer dan 1,5 miljoen geregistreerde gebruikers.

Tijdens een onlangs door de Universiteit van Amsterdam georganiseerde studiedag over open source in het [hoger] onderwijs speelde cloud computing een belangrijke rol. William Florence, hoofd Google Apps for education van Google, stelde eerlijk: “Iedereen biedt het onderwijs zijn spullen gratis aan. Hoe jonger de gebruiker, des te beter. Het gaat uiteindelijk om de vraag: “How do I brainwash young people so that they are going to use my product for the rest of their life?” Daartoe dienen goed bruikbare marketingpackages, zoals Google apps/education edition, dat o.a. gebruikt wordt op het Amsterdamse Spinozalyceum [zie het juni-nummer van Vives].

Of het nu gaat om sociale netwerkomgevingen, elektronische leeromgevingen of learning management systemen, al dan niet open source, in veel gevallen is er sprake van cloud computing. Alles verdwijnt in de cloud. Het principe van cloudcomputing is dat je info, programmatuur en allerlei services on demand via internet tot je beschikking hebt. Je kunt daarbij gegevens, programmatuur en content delen. Op je eigen pc, laptop, iPad etc., is zo min mogelijk aanwezig, alles zit opgeborgen in de cloud. Je mailbestanden [bijv. Gmail], je documenten, je programmatuur, maar ook je leerlinggegevens. Hè? Je leerlinggevens? Is dat wel veilig allemaal? Ik denk dat als we ons realiseren wat er inmiddels allemaal al in de cloud verdwijnt, we onrustig zouden slapen. Facebook blijkt alles te bewaren en laten we wel wezen: andere leveranciers van sociale media en zoekprogramma’s doen dat ook. Je merkt het niet meteen. Je kunt zaken [beargumenteerd] uit de Google-cache laten verwijderen. Maar dat kost tijd en moeite.

Inmiddels zijn de eerst cloudcomputing netbooks in de handel zoals de nieuwe Samsung Chromebook. Ik mocht er een van Florence vasthouden. Hij ziet eruit als een grote netbook of een kleine laptop. Keurig toetsenbord. Geen mechanische delen, dus je doet lang met een opgeladen batterij. Net zoals de iPad is hij meteen aan als je hem openklapt. Wil je tekstverwerken, dan haal je je tekstverwerker uit de cloud. Daar gaan ook je de documenten weer heen en dat geldt voor alles. Ideaal voor officieren van justitie die hun laptop rustig in de taxi kunnen achterlaten. Prijs ca. € 450. Alleen: waar kun je je usb-stick aansluiten? Nergens, is namelijk niet nodig, stelt Florence [mag ik dat a.u.b. zelf uitmaken].

Veel komt nadat het in de cloud is verdwenen, uiteindelijk bij dataparken zoals dat van Amazon. Al deze dataparken hebben keiharde privacyregels, voorzieningen en garanties: op papier. Maar wat zijn al die garanties waard? Wie cirkelen met onzichtbare “Stealthvliegtuigen” rond de clouds? Geen idee. Ik ben er niks gerust op, eerlijk gezegd. Wikileaks, of het schandaal rond de DigiD hadden we een jaar geleden toch ook echt niet durven ‘dromen’. Lekker alles veilig op je eigen server, of externe harddisk, is zo gek nog niet.

Jan Lepeltak

j.lepeltak@lepeltakenpartners.nl